De Dierenbescherming heeft opvangcentra door het hele land en wij doen ze alle. Bij het Dierenbeschermingscentrum Limburg komen zeventig nieuwe camerapunten: zeventig keer een kabel vanuit een serverruimte naar de plek waar straks een camera hangt, gemiddeld vijfenzeventig meter per stuk. Bij elkaar ruim vijf kilometer datakabel, getrokken door een gebouw waar op datzelfde moment dieren worden verzorgd. Met vier man is dat vijf tot zes dagen werk. Het lastige zit hier niet in de kabel. Het zit in de manier waarop je hem trekt.
Een opvangcentrum kijkt niet mee omdat er inbrekers rondlopen. Er wordt meegekeken omdat er dieren zitten die dat nodig hebben. Een dier dat ziek is en in de gaten gehouden moet worden. Twee dieren die het niet met elkaar kunnen vinden. Een dier dat alleen zit en waarvan een verzorger wil weten hoe het gaat zonder er telkens naartoe te lopen, want elke keer dat de deur opengaat is er weer onrust.
Dat verandert wat het netwerk moet kunnen. Elk van die zeventig punten stuurt onafgebroken beeld, ook in de nacht. Dat beeld moet bij een opnameserver komen en tegelijk terug te kijken zijn op verschillende monitoren, verspreid over het gebouw, want de verzorger die het aangaat zit niet op kantoor. Elk punt heeft bovendien stroom nodig over dezelfde kabel als het beeld. Zeventig aansluitingen die allemaal voeding en data tegelijk doen, dat bepaalt hoe de kast eruit komt te zien en welke kabel erin gaat.
En dan is er nog de omgeving zelf. Het is er warm en het is er koud, het is er vochtig, de kabel gaat binnen door en buitenom, en er wordt schoongemaakt. Dieren hebben ontlasting, dus er wordt met water gewerkt op plekken waar in een kantoor nooit een emmer komt.
Dit is het deel dat u op geen enkele foto ziet en dat het werk toch bepaalt. De dieren in een opvang zitten daar niet voor hun plezier. Ze hebben spanning, sommige zijn ziek, sommige zijn net binnen. Vier monteurs die de radio aanzetten, elkaar door het gebouw roepen en er vrolijk op los boren, dat kan gewoon niet.
Dus wordt er rustig gelopen, zacht gepraat en niet geschreeuwd. De luidruchtige stukken, boren en doorvoeren maken, worden gepland en zo kort mogelijk gehouden. Er staat geen muziek aan. Wie een verblijf nadert, kijkt eerst wat daar zit.
Er mag ook niets vallen. Een schroefje dat u in een kantoor gewoon opraapt, is bij een dier binnen twee tellen weg en dan heeft u een dierenarts nodig in plaats van een stofzuiger. Gereedschap houd je vast en leg je niet even neer. Een boormachine die van een trap valt is hier niet alleen schade, het is ook een klap die door het hele gebouw gaat. Er wordt opgeruimd terwijl er gewerkt wordt, niet aan het eind van de dag.
Wat wij daarom vooraf vragen is niet wanneer het gebouw leeg is, want dat is het nooit, maar waar die week de dieren liggen die er het slechtst tegen kunnen. Die vraag stellen wij aan de verzorgers en niet aan de beheerder. Daar plannen wij het lawaai omheen. Wij doen dit werk al jaren op dit soort plekken, en dat is precies waarom het lukt om er zeventig punten in te leggen zonder dat de verzorging stilligt.
Elke kabel loopt vanuit een serverruimte naar de plek waar de camera komt te hangen, en hij loopt zo dat u hem straks nauwelijks ziet. Weggewerkt boven plafonds, langs bestaande wegen, uit het zicht en uit de weg van dieren en mensen.
De kabel is Dätwyler, ons huismerk. Wij werken daar graag mee omdat hij tegen omstandigheden kan waar een goedkopere kabel het na een paar jaar laat afweten: warmte, kou, vocht, binnen en buiten, en de viezigheid die bij dieren hoort. U legt een kabel een keer. Wat er daarna nog aan verandert, gebeurt in de kast.
De kast zelf is voorbereid voordat hij vol ging. De kabels zijn op lengte afgerold en stuk voor stuk genummerd, de keystones zijn aangeslagen en er zitten drie patchpanelen van vierentwintig poorten in. Wij zetten de vaste kabel bewust af op een keystone en niet op een netwerkplug: zo een plug is gemaakt om af en toe in en uit te gaan en breekt op den duur af, en dan zit de trekkracht op de aders van de kabel die in de muur ligt. Op een keystone zit hij een keer vast en is hij beschermd. Dat afmonteren doen wij op ooghoogte en met de ruimte eromheen, niet met uw hoofd in een kast die al hangt. Op het paneel zit onze eigen strip, zodat over vijf jaar nog te zien is wie er aan gewerkt heeft.
Vanaf het patchpaneel gaat elke poort met een korte patchkabel naar de switch. Die patchkabels hebben kleur en kenmerk, zodat in een oogopslag te zien is wat voor apparaat aan die poort hangt. Vanaf de switch gaat alles naar de opnameserver. Hier is dat Dahua met het DSS-platform, dat de beelden opneemt en weer uitserveert.
De beelden komen binnen op de server en zijn terug te kijken op meerdere monitoren, verdeeld over het gebouw. Een verzorger hoeft dus niet naar een centrale ruimte te lopen om te zien hoe het met een dier gaat, en hoeft ook geen deur open te doen die voor onrust zorgt.
In de kast is elke poort te herleiden. Poort veertien op het paneel is camerapunt veertien op de tekening, en de kleur van het patchkabeltje vertelt wat voor apparaat eraan hangt. Dat klinkt als een detail tot de eerste storing. Dan is het het verschil tussen tien minuten en een halve dag zoeken.
Wat er verder aan verandert is bij te houden, want dit is een van de centra van de Dierenbescherming en wij komen op alle locaties terug.
En nog 1 foto van deze klus.
Ik leg hem liever een keer goed in de buis dan twee keer open.
Peter · monteur
Niet vanaf een tekening, maar op de plek zelf. Wat ligt er, wat werkt nog, en wat is er ooit half gedaan.
Kantoor zet het materiaal klaar. Geen halve dag verliezen omdat er iets niet op voorraad lag.
Je krijgt terug waar wat loopt. Dan hoeft niemand ooit meer te gokken.
Hier was het ruim 5.200 meter, gemiddeld vijfenzeventig meter per punt. Dat cijfer zegt vooral iets over dit gebouw: hoe verder de camerapunten van de serverruimte liggen, hoe hoger het gemiddelde. In een compact pand kunt u op de helft uitkomen, op een terrein met bijgebouwen op het dubbele. Reken het per punt uit en niet met een vuistregel.
Omdat aluminium slechter geleidt dan koper. Zo een kabel wordt verkocht als koper, maar de ader is aluminium met een dun koperlaagje eromheen. Over vijftig of tachtig meter zakt daardoor de spanning weg, en dat merkt u het eerst bij een camera of accesspoint dat zijn voeding over diezelfde kabel krijgt: het werkt, tot het op een warme dag niet meer werkt. De ader breekt bovendien makkelijker af op een keystone. Wij leggen dat niet in een gebouw waar wij over vijf jaar nog moeten komen.
Met vier monteurs vijf tot zes dagen, in een gebouw dat gewoon doordraaide. Het trekken van de kabel is daarbij niet het langzaamste deel. Doorvoeren maken, netjes wegwerken en afmonteren kost de meeste tijd, en in een omgeving waar rekening gehouden moet worden met de mensen en dieren eromheen komt daar nog planning bij.
Ja, en meestal kan het niet anders, want een opvangcentrum gaat niet dicht. Het vraagt wel een andere manier van werken: rustig bewegen, geen muziek, boren op afgesproken momenten, gereedschap vasthouden en niets laten liggen. Wij stemmen vooraf met de verzorgers af welke verblijven die dagen ontzien moeten worden.
Omdat de vaste kabel uit het gebouw niet rechtstreeks in een switch hoort. Op het paneel komt hij een keer vast te zitten en daarna raakt u hem niet meer aan. Alles wat daarna verandert, gebeurt met een kort patchkabeltje dat u er zo uit haalt. Dat scheelt slijtage aan de vaste bekabeling en het maakt de kast leesbaar.
Omdat een RJ45-plug daar niet voor gemaakt is. Zo een plug hoort op een patchkabel die af en toe in en uit gaat, niet op de kabel die in de muur zit. Het lipje breekt af, en trekt iemand aan de kabel, dan staat die trekkracht meteen op de aders. In een kast waar meerdere mensen bij kunnen is dat een kwestie van tijd. Op een keystone in een patchpaneel zit de vaste kabel een keer vast en daarna beschermd. Wat er nog in en uit gaat is een patchkabel van een paar euro; breekt daar een lipje af, dan pakt u een nieuwe in plaats van de vaste bekabeling opnieuw af te monteren.
Tegen vocht, temperatuurwisselingen en schoonmaken. Er wordt met water gewerkt op plekken waar dat in een kantoor nooit gebeurt, het loopt binnen en buiten door, en er is vuil dat er in andere gebouwen niet is. Wij werken hier met Dätwyler omdat die kabel daar tegen kan; het is de reden dat wij hem als huismerk gebruiken.
Deze case is opgetekend door Koen, adviseur netwerk en bekabeling bij MegaSnel. Laatst bijgewerkt op 2 september 2026.Vertel kort wat er speelt. We komen kijken, zoeken uit wat er aan de hand is en zeggen eerlijk wat er nodig is. Ook als dat minder werk voor ons betekent.
Liever meteen iemand spreken? 036 5298 447
We hebben uw aanvraag ontvangen en nemen snel contact met u op.
